Schrijven met AI: bedreiging of hefboom?

Generatieve AI daagt het schrijfonderwijs fundamenteel uit. Studenten gebruiken het massaal, terwijl docenten worstelen met vragen rond leerwinst en evaluatie. Toch hoeft GenAI geen bedreiging te zijn: het ondersteunt het schrijfproces en verhoogt de schrijfkwaliteit. Door GenAI doelgericht in te zetten trainen studenten specifieke vaardigheden, krijgen ze meer inzicht in hun taalgebruik en inhoudelijke onderbouwing. Ze leren kritischer kijken naar hun eigen teksten en hun schrijfmotivatie neemt toe. Met een doordachte aanpak van de docent worden meer doelstellingen bereikt én valide geëvalueerd. Tijdens deze presentatie wordt de aanpak van een pilootproject in enkele (talige en minder talige) bacheloropleidingen bij Howest toegelicht. Je gaat naar huis met direct inzetbare didactische inzichten en werkvormen om GenAI bewust en kritisch te integreren in schrijfonderwijs, inclusief handvatten voor evaluatie. De aanpak biedt concrete aanknopingspunten voor andere onderwijscontexten.

AI in dienst van het literatuurgesprek

Lezen staat onder druk. De constante stroom prikkels en de hyperattentie die technologie uitlokt, maken het moeilijk om bij een tekst te blijven, terug te bladeren en je te laten meevoeren. Toch kunnen we diezelfde technologie slim inzetten. We houden ze weg uit het hart van de leeservaring en brengen ze naar de marges van de les, waar ze kan ondersteunen, verrijken en de weg wijzen bij de voorbereiding en bij de reflectie in het gesprek achteraf.
We vertrekken bij het willenwetenvirus: hoe maak je leerlingen zo nieuwsgierig dat ze een tekst écht willen lezen? Het dialogische literatuuronderwijs vormt de rode draad, want lezen blijft een gesprek met de tekst, de auteur en met elkaar. Onderweg staan we stil bij zinvolle ondersteuning en bij valide evalueren in het AI-tijdperk.
Een korte blik op vibecoding sluit af en laat zien hoe AI je werk niet alleen versnelt maar ook je vak verdiept. Het scherm gaat dicht, het boek gaat open. AI reist mee als bagagedrager, niet als gids.

 

De kunst van zelf schrijven in tijden van ChatGPT

Schrijven is denken. Schrijven is je verplaatsen in je lezer. Schrijven is een kunst en kan als zodanig beleefd worden door de lezer. Maar schrijven kan ook een marteling zijn. Bang zijn voor de lege bladzijde. Door zelfkritiek blokkeren. Uitstelgedrag. En dan wordt voor veel leerlingen, studenten en werkenden de GenAI chatbot een aantrekkelijke optie. Wat moeten kinderen, jongeren en volwassenen weten over de werking van GenAI alvorens zij besluiten om een chatbot in te zetten om te schrijven of hun schrijven te ondersteunen? En wat is ook nu nog het belang van zelf leren schrijven? Hoe pak je dat aan?   

 

Een wereldgerichte benadering op digitale geletterdheid

Het welzijn van leerlingen staat onder druk. Technologie kan verleidelijk en vanzelfsprekend zijn. Voor je het weet verstrijkt de tijd met scrollen door apps. Je wordt gevoed met idealen en beelden die je na een tijdje voor waar aanneemt. Je beeld van de wereld, van hoe je je als mens gedraagt en hoe je eruitziet wordt gekleurd door wat je online tegenkomt.

We willen leerlingen meegeven hoe ze digitale technologie verantwoord in kunnen zetten en leren leerlingen hoe ze zich aan kunnen passen aan de digitale wereld. Met een wegwijzer vol inzichten en concrete denkvragen.